"Democratie en markteconomieën zijn precies wat we zouden moeten nastreven, omdat ze de fundering vormen van rechvaardige, zichzelf organiserende maatschappijen."
Het kapitalisme is de aartsvijand van beide. En het schept in de geest van machtigen de illusie dat het een motor van voorspoed s, in plaats van een motor van verwoesting en opwaartse herverdeling.
Het kapitalisme is de aartsvijand van beide. En het schept in de geest van machtigen de illusie dat het een motor van voorspoed s, in plaats van een motor van verwoesting en opwaartse herverdeling.
HET KAPITALISME IS PER DEFINITIE,DOOR DE OPZET EN PRAKTIJK ERVAN,EEN SYSTEEM DAT ECONOMISCHE MACHT IN DE HANDEN VAN WEINIGEN CONCENTREERT MET UITSLUITING VAN VELEN.
En dat is nog niet alles.De top probeert al de actie die er tegen ondernomen worden de kop in te drukken.En dan heb ik het niet alleen over de landen waar onderdrukking de norm is. Zelfs in Amerika wordt het met de harde hand onderdrukt. Ik heb hier een getuigenis van Paul Hawken over de betoging in Seattle op 30 november 1999:
De goede kant van de acties: http://www.youtube.com/watch?v=vq9YFfLof4w
En hoe de machtigen erop reageren: http://www.youtube.com/watch?v=ZBOq8XWS798&feature=related
Meer dan 700 organistaties en tussen de 40000 en 60000 mensen namen deel aan de protesten tegen de derde ministervergadering van de WTO op 30 november 1999. Ik liep die ochtend met Randy Hayes, oprichter van Rainforest Action Network, naar het congrescentrum. Zodra we de hoek van First Street en Pike Avenue omsloegen, konden we trommels, spreekkoren, sirenen en gerul horen. Op Fifth Avenue hield de politie ons tegen. Zonder WTO-legitimatiebewijs mocht je niet verder.
Voor ons bevonden zich duizenden betogers. Achter hen stonden een enorm kordon van politiemensen met gasmaskers en oproerschilden, een gepantserde troepentransportwagen en brandweerwagens.Op de ene hoek had je Niketown. Op deandere het Sheraton Hotel, waardoor je bij het congrescentrum kon komen. Het politiekordon voor ons probeerde te voorkomen dat nog meer betogers zich bij degenen voegden die de ingangen naar het congrescentrum blokkeerden.
Randy had als gedelegeerde een WTO-legitimatiebewijs waarmee hij de vergadering als waarnemer kon bijwonen. Hij liet zijn pasje aan de politieman zien, die vond dat het op mij leek. De politieman maakte grapjes met ons, plaagde Randy dat hij mijn pasje had, knipoogde naar ons en liet ons allebei door. Voor ons krioelde het van de mensen.
De openingsceremonie voor de derde ministervergadering van de WTO zou die dinsdagochtend worden gehouden in het Paramount Theater vlak bij het congrescentrum. Burgemeester Paul Schell stond vertwijfeld in de buurt van het podium. Omdat er niemand van de op het programma staande sprekers aanwezig was,gingen Kevin Danaher, MEdea Benjamin en Juliet Hill van Global Exchange naar het spreekgestoelte en stelden voor in de tussentijd een dialoog te beginnen. De WTO was niet in staat geweest voor de vergadering tot overeenstemming te komen over de conceptagenda. De NGO-gemeenschap had daarentegen een concensusverdrag over globalisering opgesteld-en de drie dachten dat dit een goed moment zou zijn om het te presenteren. Hoewel ze alledrie officiële WTO-gedelegeerden waren, werd het geluidsysteem snel uitgeschakeld en namen politiemensen hen in de houdgreep, waarna ze handboeien om kregen. Medea's pols raakte verstuikt. Ze werden allemaal van het podium gesleept en gearresteerd.
Maar terwijl Global exchange tijdelijk tot zwijgen was gebracht, voerde de hoofdorganisator van de protesten in de stad, het Direct Action Network(DAN),buiten het congrescentrum een plan uit dat fantastisch werkte. Het was een eenvoudig plan: zet groepen geoefnde geweldloze activisten in op sleutelpunten in de binnenstad,zodat de gedelegeerden geen kant op kunnen.Het DAN had gehoopt dat er 1500 mensen zouden komen. Er waren bijna 10000. De 2000 mensen vanuit het Victor Steinbrueck Park en het Seattle Central Commuinity College waren om 7 uur aan de mars naar het congres begonnen,waren leden van grote en kleine affiniteitsgroepen, die tot taak hadden de belangrijkste kruispunten de toegang te blokkeren.
Er waren geen charismatische leiders die orders blaften,er was geen gezagsstructuur. Niemand had de leiding. De politie zei dat ze niet op zo veel geweld was voorbereid, maar zoals een betoger later opmerkte, in feite was ze niet voorbereid op een netwerk van geweldloze demonstranten die zich volledig voor één opdracht inzetten: de WTO-vergadering onmogelijk maken. Voor WTO-afgevaardigden die gewend zijn aan een ordelijke bedrijfs- of overheidswereld was het een ramp.
Op Pike Aevnue richting Seventh Street en rechts van Randy en mij, in Sixth street, stonden betogers tegenover pantserwagens, paarden en politiemensen in volledige uitrusting. Ertussenin vormden demonstranten een kring rondom het Sheraton,om deze alternatieve toegang tot het congrescentrum onmogelijk te maken.Op een gegeven moent sloegen politiemensen die de trap naar de lobby bewaakten op de demonstranten in en baanden zich een weg om acht afgevaardigden naar binnen te laten. In sixth street verzocht brigadier Richard Goldstein de voor de politie op straat zittende betogers 'mee te werken' en een meter of tien achteruit te gaan. Niemand begreep waarom maar dat deed er nauwelijks toe. Niemand was van plan zich te verroeren. Hij kondigde aan dat er 'chemisch irriterende middelen' gerbuikt zouden worden als ze niet weg gingen.
De politiemensen waren anoniem. Geen gezichtsuitdrukkingen. Geen gezichten. Je kon hun ogen niet zien. Het waren gemaskerde Hollywoordkarikaturen, beladen met 30 tot 35 kilo wapentuig. Dit waren niet de mannen en vrouwen van het politiebureau van het zesde district.Dit waren de Mobiele Eenheden en de Bijzondere Bijstandseenheden van de Afdeling Tactische Operaties, die qua opleiding dichter bij soldaten van de militaire academie stonden dan bij plaatselijke agenten op hun ronde.Achter hen en om hen heen bevonden zich speciale eenheden van de FBI, de Geheime Dienst, zelfs de CIA.
DE POLITIEMENSEN BEWOGEN ZICH BIJNA NIET.ZE WAREN UITGERUST MET M40AI-GASMASKERS MET TWEE FILTERBUSSEN,STANDAARD IN HET VS-LEGER;ONGEKALIBREERDE,SEMI-AUTOMATISCHE,UITERST SNELLE AUTOCOCKERS,GELADEN MET KOGELS VAN HARD PLASTIC;PLASTIG WEGWERPHANDBOEIEN VAN HET MERK MONADNOCK;ONBESCHADIGBARE HANDSCHOENEN VAN HET MERK NOMEX,LAARZEN VAN HET MERK COMMANDO,BEENBESCHERMERS VAN HET MERK CENTURION,GEVECHTSKLEDING DK(-H-ZWENK-EN-SLUIT-GEZICHTSSCHILDEN,ZWARTE MONADNOCK Pé' POLYCARBONAAT-OPROERWAPENSTOKKEN MET TRUMBULL-STOPZIJHANDVATTEN,VOORTDUREND ONTLADENDE CS(ORTO-CHLOROBENZYLIDENEMALONITRIL)CHEMISCHE GRANATEN NR.2,M651 CN(CHLOROACEROFENONE) PYROTECHNISCHE GRANATEN,T16 VLAMLOZE OC VERDRIJVINGSGRANATEN,DTCA-GRANATEN MET RUBBERKOGELS(STINGERS),M-203(40 MM)GRANAATWERPERS,FIRST DEFENSE WAPENS MET RUBBERKOGELS,LICHTGEWICHT TACTISCHE HELMEN VAN KEVLAR,GEVECHTSBEPAKKING,PATROONGORDELS VOOR .30-MAGAZIJNEN MET DERTIG KOGELS,EN KOGELVRIJE VESTEN VAN KEVLAR.NIEMAND VAN DE POLITIE DROEG ZICHTBARE NAAMPLAATSJES OF ANDERE IDENTIFICATIEVORMEN.
De demonstranten die voor de in het zwart geklede gelederen zaten,waren uitgerust met jacks met een kap als bescherming tegen regen en chemische stoffen. Ze hadden tandpasta en bakpoeder bij zich om hun huid te beschermen en natte, in azijn gedoopte katoenen doeken om hun mond en neus te beschermen na een traangasaanval. In hun rugzakken zaten flessen water en eten voor de dag de voor hen lag.
Tien Koreanen kwamen de hoek om met een 3 meter lang spandoek tegen genetisch gemodificeert voedsel.Ze zagen er smetteloos uit in hun witte gewaden,sjerpen en hoofdbanden.Een van hen was priester. Ze speelden fluit en sloegen op trommels en marcheerden recht op de politiemensen af,achter de zittende demonstranten.Iedereen juicht bij deze aanblik en scaneerde: 'The whole world is watching.' De zon brak door de nevelige wolken.Het was een prachtige dag.Via mobiele telefoons konden we het gejuich horen van de vakbondsbijeenkomst in het voetbalstadion.Er stond geen zuchtje wind.
Om 10 uur wierp de politie de eerste zeven traangasgranaten in de menigte.De witachtige wolken zweefden langzaam de straat af.De zittende demonstranten werden overweldigd, maar toch verroerden de meeste zich niet.Politiemensen stroomden over hen heen.Toen kwamen de wapenstokken en de rubberkogels.Ik stond tussen een paar honderd mensen die het hotel hadden omcirkeld,arm in arm.We keken zo lang we konden toe,tot het traangas ons omhulde.We bevonden ons meer dan honderd meter bij de medewerkingszonde van tien brigadier Goldstein vandaan.Politiemensen baanden zich duwend en met wapenstokken slaand een weg door de mensen achter ons.
We hadden ons gezich met oude lappen en doeken bedekt,zodat we voordat we onze ogen moesten sluiten een glimp konden opvangen van de mensen die op straat werden neergeknuppeld.Het gas was een mist waardoor mensen zich in langzame,vreemde,door shock en pijn en verzet veroorzaakte dansen bewogen.Traangas is een verkeerde naam.Je hebt het gevoel dat je stikt en blind wordt.Je haalt amechtig adem.Je ziet alles in een waas.Je bent gedesoriënteerd.Je neus en keel branden.Het is geen gas,het is een verdovend middel.Politiemensen met gasmaskers sloegen, duwden en torpedeerden ons met het uieinde van hun wapenstokken.We gingen allemaal zitten,met ons hoofd voorover,en haakten onze armen nog steviger in elkaar.Tegen die tijd was het traangas zo sterk dat onze ogen niet meer open gingen;1 voor 1 werd bij ons door achter ons staande politiemensen het hoofd naar achteren getrokken en kregen we van dichtbij pepperspray in onze ogen.Het was heel professioneel.Alsof je haarlak bij de kapper kreeg.
Toen ik na het traangas en de pepperspray Sixth Street probeerde uit te komen,kon ik niet zien.Degene die me vond en begeleidde, was Anita Roddick,oprichtster van The Body SHop, en waarschijnlijk de enige directeur van een multinationaal bedrijf ter wereld die deze dag in de straten van Seattle wilde zijn om mensen te helpen.Wanneer je gezichtsvermogen uitval,nemen je oren het over.Ik kon scherp horen.Wat ik hoorde was woede,verbijstering,shock.Voor veel mensen,ook voor de politie,was dit hun eerste directe actie.Demonstranten waren studenten,hoogleraren, geestelijken, advocaten en medisch personeel. Ze liepen met borden tegen Birma en geweld.Ze hadden zich als vlinders verkleed.
De politie had besloten geen mensen te arresteren op de eerste dag van de protesten-een beslissing die de rest van de week niet gold.De hele dag bleven de door Direct Action in leven geroepen affiniteitsgroepen bij elkaar.Er werd zo vaak van traangas,rubberkogels en peperspray gebruik gemaakt dat tegen het einde van de middag de voorraden opraaktenWat een middagpauze of impasse leek,had als oorzaak dat de politie al haar voorraden had opgebruikt.Politiemensen zochten omringende districten af naar traangas,spuitbussen,granaten en munitie.Terwijl de politie haar voorraad aanvulde,gaf het Witte Huis opdracht de binnenstad van Seattle te veroveren.Tegen het einde van de middag kondigden de burgemeester en het hoofd van de politie een avondklok voor zeven uur aan,stelden zones in waarin niet mocht worden geprotesteerd en riepen ze voor de stad de noodtoestand uit.De politie was moe en gefrustreerd.Gedurende de volgende zeven uur,en tot in de nacht,veranderde ze de binnenstad van Seattle in Beiroet.
Die ochtend verloren de politiecommandanten hun zelfbeersing en gaven ze de opdracht geweldloos demonstrerende mensen met traangas,pepperspray en rubberkogels te bewerke.Tegen de avond verloren individuele politiemensen hun zelfbeheersing.Woede kwam tot uitbarsting,betogers kregen schoppen in hetkruis en politiemensen drukten hun duimen in de ogen van peppersprayslachtoffers.Enkele demonstranten dansten op brandende afvalcontainers die vlam gevat hadden door pyrotechnische traangasgranaten.
Het politiemandaat om het centrum schoon te vegen werd dinsdagavond om ongeveer 21 uur uitgevoerd.Maar de politiemensen,waaronder nieuwe rekruten uit verre steden,wilde het daar niet bij laten.Ze joegen demonstranten buurten in waar het onderscheid tussen betogers en burgers verdween.De politie begon omstanders,toeschouwers,bewoners en forensen aan te vallen.Ze waren volledig hun zelfbeheersing kwijt.Toen president CLinton woensdag om half twee 's nachts van het Boeingvliegveld naar het Westin snelde,reden zijn limousines een door politie omcirkelde stad van gebroken glas,helicopters en met planken bedekte ramen binnen.Hij was te laat.Het mandaat voor de WTO was in de loop van die middag in rook opgegaan.
(...)
Paul Hawken
Paul Hawken
Dit is lang genoeg voor vandaag maar er komt nog.Dingen die iedereen zou moeten weten en waar we allemaal iets aan zouden moeten doen.Want dat is de 'democratie' waar wij op af stevenen.De democratie van de rijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten